Bist Salegi

روی دیوار یه عکس عزیزه عکسی که داره با چشمام همبستگی
از هوای تازه ای لبریزه این عکس خوب زمان بیست سالگی
انگار همین دیروزه که بودم من یه تصویر از جوونی واسه پدر
فریاد من طلوع زندگی بود در حس من عشق رمنده مثل سفر
بیست سالگی من خورشید خوبش گمشده
یه اسم کودکی که خط خورده
بیست سالگی فصل سبز فصل نور
ای سرحد عشق نمای مرز غرور
صخره ی سخت میشکست تو مشت تو
از اون گل زرد برات موند حرف دروغ
ای عکس من غریبن دو تا چشمات
این قامت درد تکیده نگو که نیست
تو باور کن باور کن تا هستم
اگر چه شکلم که پیره شکل تو نیست