Hekayat-e-Nagofteh / Elaheh

کنون که مجلس آرای رقیبانی
کنون که شمع شب های رقیبانی
روم که سر به صحرا بگذارم
به روی عشق خود پا بگذارم
چه بگویم که درد هجرانم را تو ندانی
چه نویسم که نامه مهجوران تو نخوانی
به غیر دشت بی کرانی، نبود پایان سراب عشق ما دریغا
به جز فسانه جدایی، نبود هر برگ کتاب عشق ما دریغا
با من اکنون که عمر بی امان گذشته
مهربان شو کز من جهان گذشته
وقت آن شد که لب ببندم از شکایت
کار من از آه و فغان گذشته
خدا تو را نگیرد ز جمع بی وفایان
که تا ابد بسوزد روان آشنایان
گر بگذاری شکایت تو را به دل نهفته دارم
بگذر از من که من بسی حکایت نگفته دارم
با من اکنون که عمر بی امان گذشته
مهربان شو که از من جهان گذشته
وقت آن شد که لب ببندم از شکایت
کار من از آه و فغان گذشته