Iran

تو ای آزاده ایرانی
که چون دریا خروشانی
به دورونی که هر آزاده، در زندون و زنجیره
از این رو آدمی، لب بسته و دل خسته می میره
دلیل زندگی، تنها طلوع صبح آزادیست
وگرنه ناجوان مردی، نفس در سینه می گیره
تو ای آزاده ایرانی، که چون دریا خروشانی
تو که با ظلم می جنگی، بدون پاینده می مانی
بدون ایران نمی میره، نمی میره، نمی میره
هزاران فتنه ها تاریخ ما دیده، نترسیده، نترسیده
گناه هر چه خائن را، به آسونی نبخشیده، نبخشیده
بدون ایران همیشه جاودان مانده
شده خاری به چشم دشمنان، مانده
نگه دارش خدا و خلق و ایمان است
از این رو تا ابد، ایران به جای مانده
تو ای آزاده ایرانی، که چون دریا خروشانی
تو که با ظلم می جنگی، بدون پاینده می مانی
بدون ایران نمی میره، نمی میره، نمی میره