Har Jaye Donyaei

هر جای دنیایی دلم اون جاست
من کعبه مو دور تو می سازم
من پشت کردم به همه دنیا
تا رو به تو سجاده بندازم
هر روز حسّم تازه تر می شه
غرقِ تو می شم بلکه دریا شم
بیزارم از این که تمام عمر
از روی عادت عاشقت باشم
گاهی پرستیدن عبادت نیست
با این که سر رو مُهر می ذاری
گاهی برای دیدن عشقت
باید سر از رو مُهر برداری
یک عمر هر دردی به من دادی
حس می کنم عین نیازم بود
جایی که افتادم به پای تو
زیباترین جای نمازم بود
هر جای دنیایی دلم اون جاست
من کعبه مو دور تو می سازم
من پشت کردم به همه دنیا
تا رو به تو سجاده بندازم
تا رو به تو سجاده بندازم