Mah Pishoni

کاش فصل پنجمی در راه بود
کاش نامش فصل وصل ماه بود
میون این همه سرگردونی
دل من گرفته ماه پیشونی
بیا باز دوباره بی تابم کن
منو تو رنگ چشات خوابم کن
نگو قصه آخرش مرگ منه
داره چشمات منو آتش میزنه
نگو از تلخی دنیا سیرم
نگو میرم، نگو که میمیرم
ای گل بهارم، دشت لاله زارم
قلب داغدارم، سنگ بی مزارم
درد موندگارم، روز ناگوارم
زخم بی شمارم، زهر روزگارم
خنده هامو با تو از نو ساختم
باز به حرفای تو دل میباختم
میون این همه سرگردونی
اومدم تو قلب تو مهمونی
بیسُتون قلبمو میکندم
شکل خنده هات شدم میخندم
چشات از صدتا غزل بهتر شد
خنده هات غنچه ولی پرپر شد
ای گل بهارم، دشت لاله زارم
قلب داغدارم، سنگ بی مزارم
درد موندگارم، روز ناگوارم
زخم بی شمارم، زهر روزگارم