Pashimoon

یه زمونی واسه من خدا بودی
از بدیها اون زمون جدا بودی
یه زمون برای افسانۀ عشق
واسه من اول و انتها بودی
یه زمون دستای تو پل رسیدنو میساخت
ذره ذرۀ دلم معنی عشقو میشناخت
یه زمون داروندارم تو بودی
از تو تنها انتظارم تو بودی
دیگه نیستی اونی که واسه ش میمردم یه روزی
پشیمونم که چرا دل به تو دادم یه روزی
دیگه نیستی اونی که واسه ش میمردم یه روزی
پشیمونم که چرا دل به تو دادم یه روزی
تو مث یه موج ساحل، من تو رو دریا میدیدم
تو یه کلبۀ محقر، من تو رو دنیا میدیدم
با نگاهی توی چشمات دنیا از چشَم می افتاد
شاید این گناه من بود تو رو اشتباه میدیدم
اگه اون روز توی چشمات رقص نیرنگو میدیدم
اگه آوای دروغو توی حرفات میشنیدم
شاید هرگز تو خیالم بتی از تو نمیساختم
شاید هرگز منِ ساده دلو آسون نمیباختم
دیگه نیستی اونی که واسه ش میمردم یه روزی
پشیمونم که چرا دل به تو دادم یه روزی
دیگه نیستی اونی که واسه ش میمردم یه روزی
پشیمونم که چرا دل به تو دادم یه روزی